Ik ben de hoofdprijs

Anouk van Elden • 19 januari 2026

Ik ben de hoofdprijs

Jarenlang voelde ik me klein door geweld, verwaarlozing en narcisme. Maar vandaag leef ik als de hoofdprijs. En ik neem nooit meer genoegen met minder.


Ik heb jarenlang hard gewerkt aan mezelf. Laag voor laag keek ik oude wonden aan, doorleefde en genas ze. Het was niet altijd makkelijk, maar elke traan en elke worsteling bracht me dichter bij mijn ware kern.

Spirituele groei en ontwaken hebben daarbij altijd de hoofdrol gespeeld. En eindelijk kan ik zeggen: ik weet wat ik wil, ik voel wat ik waard ben en ik kies niet meer voor minder.


Ik bén de hoofdprijs. Dat betekent dat iemand in mijn leven mij ook zo moet zien en behandelen: als nummer 1. Geen bijrol, geen half werk, geen halve liefde. Dames… klinkt goed hè?


Wat er is veranderd? Mijn energie. Waar ik vroeger verstrikt raakte in patronen en bevestiging zocht, zie ik nu het spel van de emotioneel onvolwassen man of vrouw. Ik herken het meteen – en het mooiste is: ik trap er niet meer in. Ik blijf staan in wie ik ben.
Door mijzelf beschikbaar te stellen als coach bij narcisme en coach bij energetisch herstel.

Laatst zei iemand tegen me dat ik arrogant en uit de hoogte zou zijn. Eerst dacht ik: hoezo dat nou? Maar later moest ik er alleen maar hard om lachen. Dus… als je weet wat je wilt, je grenzen kent en niet meer tevreden bent met minder, ben je arrogant? Nee hoor, dat is kracht. Dat is zelfliefde.


Voor mij is het simpel: of je nu in mijn leven komt of er al bent: je moet het zijn. Alleen dan is er balans, echte verbinding en liefde die in beide richtingen stroomt. Heb je behoefte aan een coach bij narcisme, een coach die bij energetisch herstel jou kan begeleiden? Neem vooral contact met me op.



Liefs,
Anouk – Vrouw van Kracht ✨

Een opgeheven hand die een vredesteken maakt tegen een blauwe lucht, met een kleine tatoeage op de pols.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
Ik dacht dat vrede zacht zou zijn — maar eerst brak alles wat niet echt was. De prijs van vrede is hoog. Misschien wel de hoogste die er is.
Vrouw in een turquoise top staat naast een boom bij een vijver met roze bloesem op de achtergrond.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
Ik heb ze meegemaakt. En als je dit leest, herken jij ze misschien ook. Mensen met een donkere, lege blik. Ogen zonder warmte en zonder geweten.
Silhouet van een persoon met uitgestrekte armen op een steiger bij zonsondergang boven het water.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
10 augustus 2006. De dag waarop ik mijn vader verloor, die maar 48 jaar oud werd.
Vrouw met krullend donker haar zit binnen bij een licht raam met potplanten achter haar.
door Anouk van Elden 19 januari 2026
Kijk jij ook nog soms over je schouder, zelfs nu je weet dat die persoon allang niet meer in je leven is?
Vrouw in een blauwe top reikt omhoog om roze bloesems in een tuin aan te raken.
door Anouk van Elden 19 januari 2026
Het was alsof er onzichtbare handen aan me trokken, me neerdrukten, het laatste restje energie probeerden af te pakken. En het engste was: niemand zag het.