De lege blik

Anouk van Elden • 2 februari 2026

De lege blik die alles verraadt


Ik heb ze meegemaakt. En als je dit leest, herken jij ze misschien ook.

Mensen met een donkere, lege blik. Ogen zonder warmte en zonder geweten. Je voelt meteen: hier klopt iets niet.


Ze kunnen je recht aankijken en glashard liegen, zonder één seconde te twijfelen, alsof eerlijkheid voor hen geen waarde heeft. Ondertussen praten ze zo soepel en overtuigend dat je bijna aan jezelf gaat twijfelen. Hun woorden klinken mooi, maar diep vanbinnen voel je dat het niet oprecht is.


Dit gaat niet over iemand met een slechte dag. Dit gaat over mensen die van binnen slecht zijn. Alsof ze boos geboren zijn. En geloof me: ze veranderen niet. Niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat ze het niet willen.


Ze zetten jóu neer als het probleem, terwijl zij degene zijn die het vuil verspreiden. Ze lachen wanneer jij pijn hebt. En opvallend genoeg zijn ze er bijna altijd bij wanneer jij wordt buitengesloten of genegeerd. Dat is geen toeval; achter de schermen hebben zij het al in gang gezet.


Familie, vrienden, collega’s – niets is veilig. Bij hen draait alles om controle, macht en aandacht. En als dat betekent dat jij kapot moet? Dan kijken ze toe met een glimlach.


Wacht niet op een “sorry”. Van dit soort mensen krijg je geen verantwoordelijkheid, geen schuldbekentenis en geen oprechte excuses. Ze draaien het zo dat jij schuldig lijkt. Ze laten jou twijfelen aan jezelf, terwijl zij degene zijn die schade aanrichten.


Je kunt praten, uitleggen, huilen, bewijzen of zelfs schreeuwen – het maakt geen verschil. Ze luisteren niet. Ze willen niet luisteren.

Er is maar één manier om met dit soort mensen om te gaan: weggaan.


Niet blijven uitleggen. Niet hopen dat ze veranderen. Niet vechten om begrepen te worden. Je verspilt je tijd, je energie en je hart aan iemand die daar niets mee doet.


Ik zeg dit uit ervaring: wanneer iemand je leegzuigt, anderen tegen je opzet en jouw pijn gebruikt als vermaak, dan is weggaan geen zwakte. Het is zelfbescherming. Het is kracht. Het is kiezen voor je eigen waardigheid. Inmiddels ben ik gestart met coaching bij narcisme voor klanten die nu het pad bewandelen dat ikzelf heb bewandeld. 


Heb je behoefte aan coaching bij narcisme? Neem vooral contact met mij op en we kijken samen hoe we jouw uitdagingen kunnen aangaan. 



Anouk – Vrouw van Kracht


Een opgeheven hand die een vredesteken maakt tegen een blauwe lucht, met een kleine tatoeage op de pols.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
Ik dacht dat vrede zacht zou zijn — maar eerst brak alles wat niet echt was. De prijs van vrede is hoog. Misschien wel de hoogste die er is.
Silhouet van een persoon met uitgestrekte armen op een steiger bij zonsondergang boven het water.
door Anouk van Elden 2 februari 2026
10 augustus 2006. De dag waarop ik mijn vader verloor, die maar 48 jaar oud werd.
Vrouw met krullend donker haar zit binnen bij een licht raam met potplanten achter haar.
door Anouk van Elden 19 januari 2026
Kijk jij ook nog soms over je schouder, zelfs nu je weet dat die persoon allang niet meer in je leven is?
Vrouw in een blauwe top reikt omhoog om roze bloesems in een tuin aan te raken.
door Anouk van Elden 19 januari 2026
Het was alsof er onzichtbare handen aan me trokken, me neerdrukten, het laatste restje energie probeerden af te pakken. En het engste was: niemand zag het.
Vrouw in een turquoise trui, lachend buiten naast een houten muur in het zonlicht.
door Anouk van Elden 19 januari 2026
Jarenlang voelde ik me klein door geweld, verwaarlozing en narcisme. Maar vandaag leef ik als de hoofdprijs. En ik neem nooit meer genoegen met minder.